Same sh*t, different year?

Voor u ligt alweer de laatste uitgave van het Prodef-magazine voor 2020. In alle opzichten een bijzonder jaar, maar is het er nou één om nooit of om meteen te vergeten?

Door: Rob Pulles

Wat we in ieder geval niet snel zullen vergeten is de coronapandemie die ons nog steeds in z’n greep houdt. Misschien bent u zelf ziek geweest, kent u mensen die ziek zijn geweest of misschien kende u wel iemand die eraan is overleden. Als u actief dienend militair bent, dan is de kans aanwezig dat u bent ingezet. Met Zr.Ms. Karel Doorman, in de patiëntenplanning, in een teststraat of in een ziekenhuis. Ook daar heeft defensie weer laten zien een first responder en in sommige gevallen the last line of defense te zijn.

Wat we waarschijnlijk ook niet zullen vergeten is de verkiezing van Biden tot president van Amerika. Hoewel veel mensen dat verwelkomen, is het niet waarschijnlijk dat Europa nu weer achteruit mag gaan leunen en dat Amerika de problemen in de wereld wel weer oplost. Europa zal nog steeds aan de verplichtingen van bijv. 2% BBP moeten voldoen, maar waarschijnlijk zal de boodschap wat vriendelijker en diplomatieker verpakt zijn.

Onvergetelijk is ook de onthoofding van een Franse docent door een moslimterrorist en daarna de poging tot goedpraten daarvan door sommige politieke figuren in o.m. Nederland. Er bestaat dus nog steeds een terroristische dreiging in en rond Europa.

De oorlog in Libië, de crisis tussen Griekenland en Turkije, de vluchtelingestroom uit Afrika, de onrust in Wit-Rusland, voldoende zaken om niet te vergeten, in ieder geval voorlopig niet. Allemaal zaken waaruit blijkt dat onze veiligheid niet een gegeven is en waarvoor we een verzekering nodig hebben, en wel in de vorm van een goed bemande, opgeleide en uitgeruste krijgsmacht.

Maar er zijn ook dingen die ik toch wel zou willen vergeten en volgend jaar toch echt anders zou willen zien. De defensievisie 2035 zal niet lang beklijven, vermoed ik. Een menukaart, weliswaar deze keer met prijzen erbij, maar nog steeds geen gemaakte keuzes. Mag van mij vergeten worden. Ook deze regering die geen stappen zet naar de 2% BBP (behalve door economische krimp) mag in de vergetelheid raken. En volgend jaar dan graag een regering die wel concrete stappen zet. Ook het uitblijven van afspraken op het gebied van de bezoldiging, het P-systeem, de pensioencompensatie en andere onderwerpen mag vergeten worden.

Veel van bovenstaande onderwerpen staan al lang op de agenda. En al die jaren overleg hebben weinig resultaat opgeleverd. Om die impasse te doorbreken zullen we anders overleg moeten gaan voeren. Geen stellingen betrekken en elkaar beschieten, maar op zoek naar gemeenschappelijke belangen. Niet meteen in de details, maar eerst de grote lijnen, of zo u wilt de hoofdschootsrichting, bepalen en dan langzaam inzoomen. En de onderlinge samenhang bezien en de volgorde van aanpak gezamenlijk vaststellen en dan doorpakken. Het moet anders, want als we doen wat we altijd deden, dan krijgen we wat we altijd kregen. En dat is wat ik echt niet wil voor komend jaar.

2020 was en is een bijzonder jaar, maar we gaan het hoe dan ook achter ons laten. Ik wens u allen een rustig en ontspannen kerstverlof, zoveel mogelijk met al uw dierbaren. En ik wens u een gezond en fantastisch nieuw jaar waarin we een aantal zaken anders gaan aanpakken. Want ik wens u, en onszelf ook, een jaar waarin we knopen gaan doorhakken over langslepende zaken en grote stappen gaan maken naar die goed gevulde, goede opgeleide en goed uitgeruste krijgsmacht!