Uit het overleg

Aan de onderhandelingstafel…

door Thijs van Leeuwen

Zo knipper je met je ogen en is het jaar alweer zo goed als voorbij. Een jaar waarin zich voor mij persoonlijk grote veranderingen hebben voorgedaan. En dan met name op het professionele vlak. Van een actieve arbeidsvoorwaardelijke criticaster, ben ik aangeland bij een heel bijzondere positie (al zeg ik het zelf). In deze positie mag ik niet alleen kritisch zijn, het is mijn táák om kritiek te leveren op dat wat onze werkgever arbeidsvoorwaardelijk aanbiedt. En dat niet alleen. Het is ook mijn verantwoordelijkheid om een degelijke bijdrage aan het debat te leveren dat wij, Defensie en de vakcentrales, gezamenlijk uitkomen op afspraken die recht doen aan uw positie binnen Defensie.

Kijkend naar de totstandkoming van gedegen arbeidsvoorwaarden, dan draait alles om vertrouwen. Vertrouwen van u als lid dat wij uw belangen goed behartigen, vertrouwen van de werkgever dat de vakcentrales het beste voor hebben met Defensie (en niet alleen haar personeel) en vertrouwen van de vakcentrales dat de werkgever zich aan gemaakte afspraken zal houden. Bovenal is van belang dat het personeel het vertrouwen heeft dat de ‘de baas’ voor haar mensen zal zorgen. Daarnaast is van belang dat het personeel ook vertrouwen heeft in de bonden, die de werkgever hierbij in de juiste richting helpen. Om eerlijk te zijn heeft mijn vertrouwen in het goed werkgeverschap van Defensie de afgelopen jaren een aardige deuk opgelopen. Ik schat zomaar in dat ik hierin niet de enige ben. Hoe mooi is het dan dat ik de kans krijg zelf een actieve bijdrage te leveren aan verbetering?


Looking back

Als GOV|MHB hebben we het diverse keren aangeduid, en ook in deze laatste ProDef van het jaar zie ik het in de woorden van de voorzitters terug; Defensie heeft vele moeilijke jaren achter de rug en het vertrouwen binnen de organisatie is soms ver te zoeken geweest. Dit was aan de onderhandelingstafel ook goed te merken. De weg in de goede richting was lang en de strijd voor het sluiten van de afgelopen cao was zwaar. Met het bereiken van het afgelopen akkoord is gelukkig een belangrijke overwinning geboekt; een goede stap op weg naar eerlijke en uitlegbare arbeidsvoorwaarden. Arbeidsvoorwaarden die recht doen aan de bijzondere positie van de militair en recht doen aan de rol die burgers voor de organisatie hebben.


Het sluiten van de cao was de vermeestering van het tussengelegen aanvalsdoel. Na het nemen van het doel komt natuurlijk de consolidatie. In dit geval door de uitwerking van het akkoord in onder andere de Algemene Maatregelen van Bestuur (AMvB) en in de Ministeriële Regelingen (MR). Pas nadat deze consolidatie gereed is, kunt u echt aanspraak maken op de rechtspositie die voortvloeit uit alle afspraken in het akkoord.


Regelmatig krijg ik vragen over de status van bepaalde afspraken en wanneer deze nu effectief worden. Ik begrijp dat volledig. U gaat er immers vanuit dat de afspraken zijn gemaakt en dus nú voor u gelden. Helaas werkt dat niet zo. Tot mijn spijt moet ik u vertellen dat de consolidatie nog niet is voltooid. Hoewel wij aan de onderhandelingstafel flinke stappen hebben gemaakt met de uitwerkingen van het akkoord, is het ons nog niet gelukt om alles af te ronden. Ik ga ervan uit dat wij erin slagen dit voor het kerstverlof, of direct erna, alsnog te doen. In de eerste ProDef van volgend jaar hoop ik u te vertellen dat uw aanspraken geregeld zijn.


Naast de uitwerkingen van het afgelopen akkoord heeft de afgelopen maanden aan de onderhandelingstafel met name de focus gelegen op het pensioendossier, en dan specifiek het Pensioenreglement voor militairen 2019. Ook hier geldt dat het maken van een afspraak, in dit geval de overgang van een eindloon naar een middelloonpensioen, maar een klein deel is van de af te leggen weg. Nadat er een nieuw pensioenreglement aan de onderhandelingstafel is opgesteld en overeengekomen, kan het ABP uitvoering gaan geven aan de nieuwe middelloonregeling voor militairen. Op de valreep voor het kerstverlof hebben we aan de onderhandelingstafel, met veel kunst en vliegwerk, het pensioenreglement voor militairen 2019 afgestemd. De grootste uitdaging hierbij was dat tijdens de uitwerking van het pensioenreglement een voor ons tot dan toe onbekende situatie naar voren is gekomen. Deze situatie heeft betrekking op de door militairen opgebouwde pensioenaanspraken van voor 2001. Door een eerdere afspraak tussen Defensie en het ABP, leek het erop dat de garantie op het niet korten op deze aanspraken in het gedrang kwam. Zoals u begrijp een voor uw vakcentrale onacceptabele situatie.


Hoewel we aan de onderhandelingstafel hebben moeten constateren dat het issue nog niet structureel is opgelost, is er in ieder geval voor het reglement van 2019 een acceptabele oplossing gevonden. Tevens is afgesproken om begin volgend jaar de handschoen weer op te pakken bij het vaststellen van het pensioenreglement van 2020 en verder. Wordt vervolgd dus.


Als uw onderhandelaar ben ik, hoewel niet gelukkig met de gang van zaken, in ieder geval blij dat wij u helderheid kunnen geven over uw pensioen van dit jaar. Meer details hierover in de bijdrage van onze pensioendeskundige.


Looking forward

Zoals Ruud Vermeulen in zijn artikel verwoordt ligt de centre of gravity bij het waarderen van het personeel en de arbeid die zij verrichten. Om hier invulling aan te geven hebben we behoefte aan een goed loongebouw, eerlijke toelages en een passend personeelssysteem. Dit is naar mijn mening dan ook waar wij aan de onderhandelingstafel volledig mee bezig zouden moeten zijn. De werkelijkheid is echter dat wij nu nog bezig zijn met de eerder geschetste consolidatie.


Gelukkig hebben wij als GOV|MHB niet stilgezeten en de kans aangegrepen om vooruit te kijken. Na het ontwikkelen van onze plannen, zoals in mijn vorige column op hoofdlijnen toegelicht, hebben wij flinke stappen gezet met het toetsen van onze plannen binnen de organisatie. Ik heb tijdens diverse sessies persoonlijk kunnen ervaren hoe er binnen de KM, KL en KLu (de KMar hoop ik snel te spreken, de GOV|MHB is er al wel geweest o.l.v. een duo voorzitter) gereageerd werd op onze voorstellen. Dit maakt dat ik het volste vertrouwen heb in onze inzet. De feedback uit de sessies en die van reacties van leden (waarvoor dank!) worden as we speak verwerkt en de inzet wordt fijn geslepen. Na het kerstverlof zijn wij klaar om aan de onderhandelingstafel de handschoen op te pakken.


Zoals Marc de Natris in zijn voorwoord zei:

"2020 wordt het jaar van de waarheid."



Rest mij niets anders dan u allen ontspannen kerstdagen en een mooie jaarwisseling toe te wensen. Ik hoop dat u, net als ik, vol vertrouwen volgend jaar tegemoet treedt!