Column

door Tom Kofman

Klaas Knots’ Knoet

Las een aantal weken geleden in de Volkskrant een interview van Yvonne Hofs met DNB president (jawel…!) Klaas Knot (KK). Nu wil het geval dat mevrouw Hofs sinds jaar en dag NIET behoort tot mijn selectie van favoriete journalisten. Te veel – naar mijn mening ongefundeerd – op de hand van de jongeren in de weerbarstige pensioenproblematiek. Kom daar maar eens vanaf zonder een op maat gesneden therapie.

In het interview valt op dat met uitzondering van de eerste alinea de rekenrente totaal niet aan de orde komt. KK blijft zich verzetten tegen het verhogen van de rekenrente voor de pensioenfondsen. Punt. Een toelichting blijft achterwege. Er zouden meer pensioenbeloftes zijn gedaan dan de fondsen kunnen waarmaken.


Wél debiteert KK dé uitsmijter: “Voor het draagvlak onder jongeren is het belangrijk dat de politiek niet telkens besluiten neemt die neerkomen op een herverdeling van het pensioenvermogen van jong naar oud”. Waar haalt hij het vandaan! De drie-eenheid Knot, Koolmees en Hoekstra (KKH), zes handen op één goed gevulde buik.


De extreem lage rente zou niet louter worden gedicteerd door de ECB, maar meer een gevolg zijn van de vergrijzing. Je kunt als oudere, KK maar beter niet op de koffie vragen. Voor je het weet zou je spontaan het loodje willen leggen.


Het zou volgens KK de ECB niet lukken om met grof geschut de inflatie terug te brengen tot vlak onder de twee procent, maar volgens het CBS lag de inflatie in Nederland in 2019 op pakweg 2,6%. Iets gemist heer Knot? De hamvraag is en blijft wie er nu eigenlijk eigenaar is van het geld in de pensioenpotten.


De pensioengelden zijn opgehoest door werkgevers en werknemers. De overheid (DNB) is hier in feite geen partij, behalve dan dat zij dient te waken over het correcte financiële beheer bij fondsen in kwestie. Die fondsen zagen hun werkkapitaal de afgelopen tien jaar verdubbelen, geen wolkje aan de lucht zou je denken. Maar overstappen op een prudente – op historische rendementen gefundeerde – dekkingsgraad is uit den boze bij het trio KKH.


De straffe tucht (knoet) van KK is nog lang niet uit de lucht!

Toch kan het nog een tandje erger, te weten waar het betreft het toekomstige niveau van onze AOW. Minister Koolmees heeft het rapport “De beleidsdoorlichting van artikel 8 begroting SZW Oudedagsvoorziening” eind vorig jaar naar de Tweede Kamer gestuurd.

In de aanbiedingsbrief neemt Koolmees een aanloop naar een verdere afbraak van de oudedagsvoorziening van miljoenen gepensioneerden. Eerst deelt hij een optater uit op het aanvullend pensioen met medewerking van werkgevers- en werknemersorganisaties en dan wordt per 2022 ook nog de bijl gezet aan de wortels van de AOW.


Waar blijven de gele hesjes…?

Koolmees geeft in zijn rapport aan dat de AOW is bedoeld om armoede onder de burgers te voorkomen. Nu nog is de AOW gekoppeld aan het minimumloon. De minister vindt de armoede voorkoming succesvol (dat o.a. de doorstijgende woonlasten steeds meer AOW’ers richting armoedegrens drijft vergeet hij gemakshalve). De AOW’ers zouden het laagste risico lopen op armoede.


Volgens Koolmees kunnen de AOW’ers met minder geld ook toekomen en wordt toch armoede voorkomen.


Afbraakkampioen sociale verworvenheden Rutte III heeft nieuwe ruimte gevonden om miljoenen landgenoten verder af te knijpen. Je ziet het al voor je, AOW naar bijstandsniveau met Rutte en Koolmees als niets en niemand ontziende afbraakuitvoerders met –standaard- een glimlach om de lippen… Ik verwacht een stormloop op de pil van Drion. Veel ouderen zijn klaar met Rutte 1-2-3 en… liever niet nog een termijn. Resumerend: wat is nog het draagvlak voor het pensioenakkoord met rentes van soms minder dan nul? Des te dieper ik in de materie duik, des te meer besef ik dat het ouderwetse polderen hier geen soelaas zal bieden. Een té complex dossier, er valt weinig te winnen, maar wel veel te verliezen.