PRIKKEN EN PRIKKELS

Goede benen

Kartrekker, koploper, voortrekkersrol, in de kopgroep meedoen: het regeringsakkoord, de Defensievisie en Defensienota zijn er vol van. We gaan samenwerken met strategische partners, nationale veiligheidsspelers, opleidingsinstituten, het bedrijfsleven en kennisinstituten. We willen de voortrekkersrol vervullen bij het verbeteren van de Europese samenwerking, binnen PESCO op militaire mobiliteit, binnen de EDF op cybergebied, energie en maritieme veiligheid en binnen de NAVO bij het verbeteren van de interoperabiliteit.

Al die wielersporttermen schetsen een fraai beeld van een ambitieus Nederland in Europa. Nu zal niemand willen ontkennen dat Europese samenwerking van groot belang is. De ontwikkelingen van de laatste jaren hebben duidelijk gemaakt dat er strategische verantwoordelijkheid moet worden genomen. Allereerst voor de zelfredzaamheid van Europa, maar ook voor de EU als veiligheidsorganisatie is het van belang om een militaire vuist te kunnen maken, zeker nu de trans-Atlantische band een ander karakter verlangt. Dat dit ook in de Nederlandse plannen een prominente rol speelt is dan ook geen verrassing. Dat wil echter niet zeggen dat ons land op al die terreinen voorop zou moeten willen fietsen.

De wielerkenner weet als geen ander dat te vroeg op kop rijden vroeg of laat zal leiden tot teleurstelling. In het peloton worden namelijk de beste zaken gedaan. Daar worden deals gemaakt, daar wordt uit de wind gereden en door de ploegleiders vooruit gekeken. Daar spelen tal van belangen. Soms zijn dat teambelangen, maar vaak ook individuele belangen. Niet iedereen wil namelijk voor de etappewinst gaan, de klimmers zijn vooral geïnteresseerd in de punten voor het bergklassement, en sprinters sparen kun krachten voor de vlakke ritten. Voor een goed resultaat is het is dus van belang de koers goed te kunnen ‘lezen’. De renner moet weten in welke etappe zijn sterke punten het best tot hun recht komen om zo zijn krachten goed te verdelen voor een zo goed mogelijk resultaat.

Dat is in Europa niet anders. Inmiddels is de EU een samenwerkingsverband geworden waarin voor iedere lidstaat wel iets van zijn gading is te vinden. Waar sommige lidstaten op zoek zijn naar garanties op veiligheidsgebied, is het voor andere lidstaten vooral een gemeenschap die economische voordelen biedt. Dat maakt dat ieder land zijn eigen keuzes maakt die lang niet altijd zijn gericht op samenwerking, maar eerder vooral nationale belangen dienen.

Dit werd goed onder woorden gebracht door de Albanese premier Edi Rama in een recent interview in de Volkskrant. Hij zinspeelde hier op een in de komende maanden te lanceren gezamenlijk plan voor een politieke gemeenschap die EU-landen verenigt met niet-lidstaten. In zijn woorden: ‘Mark stelde het voor (…) wij moesten door alle ringen van de hel om het hart van dit land en de genade van Mark Rutte te bereiken (…) Het resultaat van een very tough love’.

Nederland lijkt dus een prominente rol te gaan spelen in het betrekken van kandidaat-leden bij de politieke gemeenschap die de EU is. Opmerkelijk, aangezien Nederland evenals Bulgarije al sinds 2006 de toetreding van Albanië blokkeerde. Maar nu lijkt een doorbraak dus in zicht.

Hoe mooi een verreikende ambitie ook is, het blijft noodzakelijk om kritisch te zijn op de thema’s waarin Nederland een prominente rol wil spelen. Daarbij moeten we vooral goed om ons heen kijken hoe de sfeer in het peloton is en of er gelijkgezinde renners zijn. Soms betekent dat naar je lichaam luisteren en even de beschutting van het peloton opzoeken. Je kunt namelijk wel goede benen hebben, er is niets zo ontluisterend als een renner die te vroeg ontsnapt uit het peloton en uiteindelijk vlak voor de meet wordt geklopt…tenzij je natuurlijk in dienst staat van een ploeg die weet dat er waarschijnlijk niets te winnen valt, maar toch in de koers wil opvallen.

Omdat de sponsors dreigen af te haken als hun merknaam onvoldoende in beeld komt. Of omdat de ploegleiding graag mee wil praten en weet dat het helpt als je ‘van voren zit’. Ook daarvoor heb je tegenwoordig goede benen nodig. Hoe dan ook: in beide gevallen helpt het niet om hoog van de toren te blazen en moet er hard en serieus worden getraind!

Redactie