VAN DE VOORZITTER

NOV, the way ahead

De vakanties liggen al weer enige tijd achter ons en Nederland rent naar de volgende mijlpalen. Maar twee keer per jaar is het goed om even stil te staan en tijd te nemen om de goede mijlpalen te selecteren en ze daarna pas na te jagen. Voor mij, als voorzitter NOV, zijn er twee hoofdzaken: enerzijds de pensioenen en anderzijds het herstel en de daarmee samenhangende herijking zoals beloofd in de Defensienota 2018

Zoals ik al eerder betoogd heb, ging het afgesloten pensioenakkoord niet over pensioenen. De onderwerpen die op de ‘bijzettafel’ lagen zijn afgesproken en vastgelegd. De FNV heeft met kracht ingezet op deze op zich belangrijke onderwerpen, zoals de stijging van de AOW-leeftijd en de positie van ZZP’ers. Alleen, dit had niets van doen met de pensioenproblematiek. Men heeft de grote hevel van de pensioendiscussie misbruikt om aanverwante zaken af te kunnen afdwingen. Echter op het gebied van de pensioenen zijn wij niets opgeschoten. Het gevolg is dat het volgende debacle zich alweer aandient: de korting van de pensioenen. Maar ook idioot hoge premies, het ophopen van kapitaal bij de pensioenfondsen, etc. Dit mogen wij niet langer zo laten gebeuren. In 2010 heeft de FNV de toenmalige pensioendiscussie opgeblazen met de term ‘casinopensioen’. Nu heeft men via het misbruiken van de ‘bijzettafel’-onderwerpen wederom de echte pensioendiscussie om zeep geholpen. En onlangs probeerde men op oneigenlijke gronden dan maar via een verhoging van de AOW, de mogelijke korting op onze pensioenen minder voelbaar te maken. Hoe gek kun je dansen?

Wij, als NOV in het samenwerkingsverband van de Vakcentrale voor Professionals (VCP), zullen als een bok op de haverkist zitten om in de komende tijd, via de VCP eindelijk de echte discussie te gaan voeren over onze pensioenen. En op het scherpst van de snede, dat garandeer ik u.

Het tweede onderwerp gaat eigenlijk over de toekomst van de krijgsmacht. In hoofdlijnen zijn er een tweetal processen die gelijktijdig zouden moeten lopen. Enerzijds het herstel van de krijgsmacht en anderzijds hoe die nieuwe krijgsmacht eruit zou moeten zien. Wanneer wij naar het herstel kijken dan moet dit plaatvinden op materieelgebied, bij de voorraden en reservedelen, in de exploitatie (oefeningen, vlieguren etc.) maar ook op het gebied van de arbeidsvoorwaarden. De suppletie die de minister in juni heeft gehad van ruim € 100 miljoen is alleen bij lange na niet voldoende om de extra kosten voor de cao af te dekken. En ook op dit arbeidsvoorwaardengebied moeten er nog dure stappen gezet worden. De conclusie is dan ook dat de financiële onderbouwing in de begroting geen gelijke tred houdt met de zo noodzakelijke reparaties.

Minstens zo belangrijk is de visie, de vuurtoren. Waar moeten wij naartoe? De krijgsmachtdelen hebben voor zichzelf een doorkijk gemaakt waar men naartoe wil. Vervolgens kan dit naast de wensen en de eisen van de NAVO worden gelegd. De daaropvolgende vraag zou dan moeten zijn wat dit gaat dit kosten, mede gelet op de Wales-discussie over de 2% bbp? Of tenminste de discussie over een Europees gemiddelde. Dan kom je ook tot de kern: willen wij een trouwe bondgenoot zijn of alleen profiteren dan wel gebruik van de inspanningen van anderen? En als die ander de VS blijken te zijn, hoe lang denken wij nog gratis onder die paraplu te mogen schuilen?

Wij moeten ons als rijk land hiervoor schamen. Om anderen voor ons de financiële maar ook menselijke kastanjes uit het vuur te laten halen. Om zelf ongebreideld te consumeren en anderen de ook noodzakelijke minder leuke rekeningen te laten betalen.


Het wordt een hectisch jaar.