Carreactie

De reactie van kol-vlieger b.d. René Arns op het artikel Werving: tijd om de bakens te verzetten van genm b.d. R.S van Dam dat werd gepubliceerd in Carré nr. 1 van 2020.

Geachte redactie,

Met belangstelling heb ik de bijdrage van genm b.d. Ruud van Dam gelezen in Carré nr. 1 en ik voelde de neiging om daarop te reageren. Ik ben het geheel met Ruud eens dat het over een andere boeg gegooid moet worden als het om werving gaat en dat de individuele krijgsmachtdelen daar zelf inderdaad over moeten gaan. Het aantal vacatures bij de krijgsmachtdelen is meer dan achtduizend en dat aantal groeit nog steeds, terwijl er sprake is van een moordende concurrentie op de arbeidsmarkt. Met de huidige aanpak gaat Defensie het zeker niet redden en zal de organisatie steeds meer worden uitgehold. En dat gaat mij aan het hart.

Hoe het komt dat ik er ook zo over denk? Dat komt mede door het volgende wat er is gebeurd in mijn directe omgeving. Mijn dochter van toen 16 1/2 jaar oud had (en heeft nog steeds) de wens om vlieger te worden bij de luchtmacht. Dat is op zich niet opmerkelijk aangezien zowel haar moeder als ik als vlieger werkzaam zijn geweest bij Defensie. Hoewel ik haar dat heb ontraden, gelet op de veranderde tijden, slechte en toen niet bestaande cao's, de verhoogde einde-dienstleeftijden, slechte bezoldiging, weinig waardering voor het personeel en de tekortschietende prioriteitstellingen door de politiek, terwijl er meer dan ooit daadwerkelijk wordt ingezet met grote risico's voor het personeel, heeft ze daar toch in volhard.

Om te kunnen opteren voor deze door haar geambieerde functie moet ze tegenwoordig eerst een online-test invullen. Zij heeft die test ingevuld en wat bleek: ze scoorde onvoldoende. De mededeling die ze kreeg was dat ze het over een jaar (het was september 2019) nog eens kon proberen. En daarmee was de kous af. De keuze voor een baan bij Defensie was toen van tafel, want in september 2020 zijn alle opleidingen al begonnen, dus daar kon ze niet op gaan zitten wachten. Dus heeft ze nu een keuze moeten maken voor een andere opleiding. Voorts bleek dat ze eigenlijk te jong was om de test te doen en had moeten wachten tot het juiste moment. Bij navraag bleek dat dat echter niet kon worden gecorrigeerd, en dus zat de deur definitief dicht voor een jaar.

Ik heb met stijgende verbazing dit proces gevolgd. Wat mij zo verbaasde? Er zijn achtduizend vacatures. Ik kan mij niet voorstellen dat als er iemand op welke wijze dan ook aanklopt bij de organisatie met serieuze interesse voor een betrekking, je die middels een totaal onpersoonlijke online-test laat lopen. Geen enkel persoonlijk contact. Geen enkele ondersteuning. Geen enkele persoonlijke feedback middels een gesprek. Nog geen telefoontje, e-mail, niets... Een regel op een scherm: Probeer het over een jaar nog een keer...

Hoe anders zou het kunnen: Je laat iemand die interesse heeft inderdaad een soort testje doen. De uitslag van die test wordt altijd in een persoonlijk onderhoud besproken en krijg je niet online toegezonden of te zien. Deze test wordt door iemand bekeken en beoordeeld. Uit die test blijkt een bepaalde geschiktheid en als dat in het voorbeeld van mijn dochter niet aansluit bij wat ze ambieert, kan er wellicht een ander pad worden geboden naar een invulling van die ambitie op termijn. Of wellicht blijkt dat er nog andere opties binnen de organisatie te bieden zijn waar ze heil in ziet. Hoe dan ook wordt dan pas duidelijk wat de persoon in kwestie voor motivatie heeft om voor een baan binnen Defensie (de luchtmacht of een ander krijgsmachtdeel) te kiezen en welke capaciteiten betrokkene heeft die van nut kunnen zijn voor de organisatie.

Hoe het in dit geval ging, werkt in ieder geval toch zeker niet. Ze was ook bovendien erg ontdaan en zeer teleurgesteld. De tranen vloeiden, zo was ze hierdoor geraakt. Gaan we zo om met potentieel goed gemotiveerde medewerkers? En hoe spreekt zich dat rond? Dat laat ik hier maar buiten beschouwing. Ik hoop dat dit meehelpt om inderdaad het hele proces tegen het licht te houden. In mijn ogen moet alles bij de werving erop zijn gericht om in persoonlijk contact te komen met geïnteresseerden. Daar is alle e-marketing door commerciële bedrijven (inclusief mijn eigen onderneming) op gericht. Zonder dat heeft deze wijze van marketing/werving geen enkele zin. Die persoonlijke benadering gaat de meeste (in mijn ogen enige) kans bieden op betere wervingsresultaten en het laat dan ook zien dat de mens centraal staat bij Defensie.

Met hartelijke groet,
René Arns,
Kolonel-vlieger b.d. KLu