BOEKBESPREKING

De bezuigings- generaal zwaait af

LKOL B.D. P. DEKKERS

Titel: De Bezuinigingsgeneraal zwaait af Auteur: kol b.d. drs. Frans Matser Uitgeverij: White Elephant Publishing, Arnhem ISBN: 978-90-79763-28-3. Boekinfo: Pocketuitgave, 157 pagina’s, november 2019. Prijs: € 19,95 (Bol.com) Recensent: lkol b.d. P. Dekkers.

De auteur

De auteur, kol b.d. drs. Frans Matser, is een gewezen officier van de Koninklijke Landmacht. Sinds 2004 schrijft hij columns voor de Militaire Spectator. Voor de regelmatige lezers van dat blad, waaronder een groot deel van de lezers van Carré, zal hij dus zeker geen onbekende zijn. Naast zijn militaire carrière studeerde hij sociologie. In 2012 zwaaide hij af maar hij is nog steeds actief voor Defensie, o.m. als adviseur en een van de voorzitters van de Aanname Advies Commissie (AAC) van de KMA, en als vrijwilliger bij het Veteraneninstituut. Een eerdere publicatie van zijn hand was de in 2011 uitgegeven bundel columns De Bezuinigingsgeneraal.

De Bezuinigingsgeneraal zwaait af

Dit boek kan worden gezien als een voortzetting van de eerder verschenen bundel columns. Voor intimi, maar ook voor buitenstaanders, schrijft Frans Matser in begrijpelijke taal over tal van zaken die in de krijgsmacht spelen, waaronder uiteraard ook alle bezuinigingen die Defensie het afgelopen decennium hard hebben geraakt. Deze bundel is een bloemlezing uit de columns die hij sinds 2011 hierover heeft geschreven. Humor en ironie zijn bijna tastbaar door de pagina’s heen. Voor de lezers die zijn columns niet kennen zij hier vermeld dat met de ‘bezuinigingsgeneraal’ niet zozeer een persoon in de rang van generaal wordt bedoeld, maar het verschijnsel bezuinigingen in zijn algemeenheid. Met ‘zwaait af’ wordt gedoeld op het feit dat na de laatste Defensienota de trend tot alsmaar bezuinigen lijkt te zijn omgebogen naar een voor Defensie meer positieve ontwikkeling. Met soms welhaast vileine pen, zonder ergens kwetsend of grof te worden, beschrijft hij bestaande en soms gefingeerde situaties. Hij schuwt geen onderwerp , maar heeft altijd respect voor de mensen in de organisatie. Hij heeft het uiteraard over bezuinigen, de bureaucratie, wat klein leed en uiteraard het defensiebeleid. En dat laatste met een dosis realisme die moeilijk is te overtreffen. Absoluut hoogtepunt voor mij was de column ‘Snelle leerling’ op pag. 136. Hij beschrijft hier de eerste werkdag van een nieuwe staatssecretaris die meteen wordt getrakteerd op een uurtje mediatraining door de voorlichter annex spin doctor. De zojuist aangetreden bewindspersoon krijgt hier een spoedcursus in het gebruik van dooddoeners, clichés, algemeenheden en methoden hoe krantenkoppen en schadeclaims te voorkomen. Het voornemen om zich vooral open, empathisch en transparant te betonen wordt zorgvuldig en effectief de grond ingedrukt. Aan het einde wordt de staatssecretaris gecomplimenteerd met het zich betonen als een snelle leerling. Het is een boek met vijfentwintig columns dat je in een ruk uitleest. Een feest van herkenning, om eens een cliché te gebruiken, en een absolute aanrader voor in- en outsider.